پایان تلاش تیم آرش در برودپیک
با پایان یافتن مجوز صعود تیم آرش به برودپیک، اعضای جوان و پرتلاش این گروه با برجای نهادن کمپ سوم خود و البته به سلامت به کمپ اصلی بازگشتند و سایت گروه خبر اتمام برنامه را تا ارتفاع 7500 متری! اعلام نمود.
این تلاش موفق که نتیجه آن تعلیم صبر و بردباری چند جوان بی ادعاست را به تمامی اعضای تیم، پشتیبانان مالی برنامه و کلیه دوستانم در گروه آرش تبریک میگویم.
پی نوشت 1- در ظاهر امر و بر خلاف اظهارات درج شده در سایت گروه آرش اتمام برنامه صعود بدلیل پایان مجوز ابلاغی اداره گردشگری پاکستان صورت گرفته. پر واضح است کلیه تیمهای حاضر در منطقه با پایان مهلت مجوز خود ملزم به ترک منطقه می باشند، مگر آنکه اقدام به تمدید مجوز نمایند، که این امر نیاز به هزینه و داشتن زمان و شرایط جوی لازم می باشد، که به ظاهر در هر دو مورد تیم با مشکل روبرو بوده است.
پی نوشت 2- بدیهی است زمان مجوز صعود به قلل 8000 متری با توجه به مدت درخواست تیمها صورت می گیرد واین مدت بدلیل فرسودگی تیم، نمیتواند چندان طولانی باشد و همانطور که در اخبار مشاهده گردید اعضای تیم آرش صعود خود را به اتفاق سایر ایرانی های عازم قراقروم و با زمانی برابر آغاز نمود، در حالی که سایرین بین 1 تا 2 قله 8000 متری را صعود نمودند (گرچه تعدادی از ایشان با هم هوایی بهاره خود اقدام به صعود دو قله کردند ولی بودند نفراتی که با هم هوایی در منطقه و در مدت زمان قانونی موفق به صعود 1 قله نیز شدند) ولی تیم آرش در میانه های تلاش خود مجبور به ترک منطقه گردید. در این بین سایت گروه به درستی به عزیمت دیرهنگام تیم به منطقه اشاره نموده و دلیل آنرا مسائل اداری عنوان داشته است، اما در باطن امر مدیران تیم می دانستند تیمی که به ادعای خودشان (نقل به مضمون) تیم سوم آرش بوده! هرگر نمیتواند مجوز شورای برون مرزی را دریافت نماید، حال آیا انداختن تقصیر بر گردن فدراسیون کوهنوردی بهانه عدم صعود تیم نیست؟!
پی نوشت3- این تیم بر اساس اعلام رسمی سایت گروه در روز پنجشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۰ ساعت توانست 300 متر ثابتگذاري (100 متر اختلاف ارتفاع و 200 متر تراورس برفي) بالاي كمپ 3 در ارتفاع 7200 متر را با موفقيت به پايان رسانند و با این تفاصیل ارتفاع 7300 متر انتهای تلاش اعضای گروه بوده، در صورتیکه در اعلام پایان برنامه در روز جمعه ۲۸ مرداد ۱۳۹۰ آخرین نقطۀ صعود شده به ارتفاع 7400 متر درج گردیده! (البته این احتمال وجود دارد که در تلاشی مجدد اعضای تیم 100 متر دیگر را نیز گشایش نموده باشند که در سایت آرش درج نشده).
پی نوشت 4- با توجه به ترک کمپهای بالاتر و اعلام اتمام برنامه اعضای تیم مجبور به تلاش در هوای خراب برای جمع آوری کمپهای خود شده و تنها موفق به رسیدن به کمپ دوم مسیر می شوند و بنا بر اعلام سایت باشگاه مقدار زیادی از لوازم و تجهیزات تیم در کمپ سوم بر جای می ماند. این امر گویای بی خبر اعضای تیم از پایان زمان مجوز و پایان فصل صعود داشته و ظاهرا هدایت کنندگان تیم که از تهران و قزاقستان و به شکل کنترل از راه دور تیم را پیش می بردند نیز از این امر غافل بوده اند.
پی نوشت 5- صعود کوهنوردان قزاق و زن اطریشی به کی دو در روز 23 آگوست نشان داد کوهنوردی فصل نمی شناسد.
پی نوشت 6- تیم امید هیئت کوهنوردی تهران موفق شد قله پاسوپیک را صعود نماید. این موفقیت را به کلیه اعضای تیم بخصوص دوست عزیزم محمود میرنوری مربی گرانقدر این تیم که پیش از اعزام مورد کم لطفی برخی مسئولین فدراسیون نیز قرار گرفت تبریک می گویم.
پی نوشت 7- مهدی عمیدی نیز با صعود به قله پوبدا به جمع فاتحان ببر برفی پیوست. این پیروزی را به مهدی عزیز نیز تبریک می گوئیم.

3 نظرات:
سلام رضا
بدون اینکه بخواهم در مورد برنامهی گروه آرش و مسیر ایران بر روی برودپیک صحبت کنم پرسشی دارم:
آیا گشایش مسیر یا بخشی از مسیر (واریاسیون) در طی چندسال و به صورت پلکانی (اگر اصطلاح درستی باشد) در کوهنوردی رایج است و یا قابل قبول است؟
آیا در تلاش دوباره قابل قبول است که بخش گشایش شدهی قبلی را از مسیر نرمال صعود کنیم؟ یا اینکه صعود باید یک تکه و کاملن از مسیر جدید باشد؟ مثلا برای اینکه کمتر خسته شویم و یا زمان را صرفهجویی کنیم؟
آقا شما از شکم حرف می زنی یا زیرش. مغزت کف پاته یا اصلا نداری
عادت داری از دور همینجوری حرف بزنی؟
خیلی لذت میبری از بیکاری؟
دوست داری بیا من کار بدم دستت...
سلام عباس جان
این موضوع قبلن هم در سنگنوردی مرسوم بوده و برای دسترسی راحتتر و سریعتر به مسیر نیمه تمام، تیمها از مسیری راحتتر به انتهای مسیر خود میرسیدند و ادامه کار را از آنجا پی می گرفتند. راستش اینکه در دنیای روز کوهنوردی چنین مسیرهایی را چگونه در نظر بگیرن اطلاعات دقیقی ندارم ولی میشه بررسی کرد و حتی نظرسنجی نمود.
ارسال يک نظر