چرا دیگر در بند یخچال کمتر کسی صعود سر طناب انجام می دهد ؟!
این پرسشی است که سایت باشگاه سنگنوردی داودی مطرح نموده و براستی چرا کمتر کسی در بندیخچال سرطناب صعود می کند؟!
منطقه سنگ نوردی بندیخچال از دیرباز مکانی بوده برای تمرین و آماده سازی سنگ نوردان جهت صعود به دیواره های مرتفع کشور. این منطقه که تا پیش از تاسیس سالنهای سنگ نوردی در طول هفته شاهد حضور گروههای بیشماری بود، امروزه بیشتر به مدرسه ای آموزشی برای برگزاری دوره های سنگ نوردی جهت مبتدیان و یا مکانی برای صعود سنگ های کوتاه دشوار توسط سنگ نوردان سالنی تبدیل شده است. ضمن آنکه دسترسی راحت به بالای سنگها و طبیعتن هزینه کمتر در احداث کارگاه ثابت در بالای سنگ بجای رل کوبی تمام مسیر از عواملی بوده که موجب روی آوردن سنگنوردان در این منطقه به صعود قرقره ای گردیده.
اما از طرفی واقعیتی که در مورد صعودهای سرطنابی وجود دارد کمبود مسیرهای آماده با درجه پائین در مناطق آموزشی می باشد، این مسئله موجب گردیده تا در دوره های آموزشی مدرس مجبور به آموزش صعودهای سرطناب بر روی مسیرهای دشوار شود و یا از چنین آموزشهایی سَر باز زَند، از اینرو مبتدیان از آغاز نسبت به صعود سرطنابی بیم دارند. در نتیجه زمانی هم که به درجه صعودهای بالا می رسند با ترس از سقوط تنها به صعودهای قرقره روی می آورند.
اما در مجموع برای مقابله با ترس سنگ نوردان از صعودهای سرطنابی شاید بهترین راه برپایی و ایجاد مسیرهای سرطنابی با درجه پائین باشد تا نوآموزان بتوانند بدون بیم و هراس، با تکنیکهای این نوع صعودها هم سو شوند.
