خداحافظ چاوانگ نیما

خداحافظ چاوانگ نیما

با گذشت 4 روز از ناپدید شدن چاوانگ نیما دومین رکورددار تعداد صعود به قله اورست در بارونتسه شُک ناپدید شدن این کوهنورد بزرگ کامل شد تا همنوردان او نیز از ادامه تلاش بر روی این کوه سرباز زده به اتفاق سایر تیمها (ایرانیها و اسپانیائیها) منطقه را ترک نمایند. 

چاوانگ نیما در روز 23 اکتبر در حال نصب طناب ثابت بر روی مسیر کمپ دوم به قله و در ارتفاع 7050 متری بر اثر سقوط بهمن و شکستن نقاب به اعماق دره های بارونتسه سقوط نمود و ناپدید شد. تلاشهای صورت گرفته طی روزهای بعد از سوی همنوردان او و نیروهای امداد بی نتیجه ماند تا نپال یکی از برترین فرزندان خود را در فصلی غم انگیز از دست دهد. چاوانگ نیما پس از آپا شرپا با 19 صعود اورست پر افتخارترین فاتح این کوه به شمار می آمد. 

بدین صورت همسر، دو فرزند و 8 خواهر و بردار چاوانگ نیما در غمی ابدی فرو رفتند.

برای روح این کوهنورد بزرگ آرزوی آرامشی ابدی را داریم.

و بخوانید

مرگ رکورددار اورست

اطلاعات بیشتر

http://www.explorersweb.com/everest_k2/news.php?id=19738

http://everestnews.com/stories2010/sherpasearch10272010.htm

پی نوشت - اعضای تیم خانه کوهنوردان تهران در تلاش نهایی خود برای دست یابی به قله بارونتسه پس از رسیدن به محل ناپدید شدن چاوانگ نیما شرپا و به درخواست شرپاهای همراهشان از ادامه مسیر انصراف داده به کمپ اصلی بازگشتند. بی شک تلاش این تیم بر روی کوهی چون بارونتسه تجربه ای است ارزشمندتر از فتح بسیاری از قلل هم ارتفاع اما پر تردد. تجربه این صعود می تواند موجب ارتقاء اعضاء تیم و حتی کوهنوردی ایران گردد. تلاش ارزشمند این عزیزان را ارج می نهیم. 

مرگ رکورددار اورست

مرگ رکورددار اورست

چاوانگ نیما شرپا دومین رکورددار تعداد صعود به اورست در ساعت 4.30 روز 23 اکتبر بر اثر شکستن نقاب در ارتفاع 7045 متری کوه بارونتسه 7129 متر مفقود گردید.

چاوانگ نیما با 19 صعود اورست پس از آپا شرپا قرار داشت، ضمن آنکه 8 صعود به چوآیو، دو صعود به شیشاپانگما، 4 صعود به آمادابلام و یک صعود به قله نیچینگ کانگسا را نیز در کارنامه خود داشت.

وی در این صعود عضو Adventure Trip Baruntse Expedition Autumn 2010 و زیر نظر Sherpa Shangrila Treks(P) ltd اقدام به فعالیت بر روی بارونتسه نموده بود. طی دو روز پس از حادثه بالگرد امداد برای یافتن اثری از این کوهنورد بزرگ تلاش نموده ولی تاکنون اثری از او یافت نگردیده است.
پی نوشت - همزمان با تیم ادونچر تریپ گروهی از کوهنوردان خانه کوهنوردان تهران نیز بر روی بارونتسه مشغول فعالیت هستند و در زمان وقوع حادثه برای چاوانگ نیما نیز یکی از شرپاهای تیم ایران وی را همراهی می کرده. شرپای تیم ایران پس از این حادثه تلخ بدلیل روحیه خرابش توسط سایرین به کمپ اصلی بازگردانیده شده است، ضمن آنکه اعضای تیم ایران نیز در کنار تیمی از کوهنوردان اسپانیایی در انتظار هوای خوب برای صعود قله در کمپ اصلی به سر می برند. برای این عزیزان آرزوی سلامتی و موفقیت داریم.

منابع:

http://www.everestnews.com/stories2010/chhnimasherpas%20missing10242010.htm

http://www.sherpamagic.com

http://www.sherpaadventuregear.com/index.php

در همین ارتباط

بارونتسه، فاتح 19 باره اورست را بلعيد

به قدمت علم کوه و بیستون ...

بزرگ مردی به قدمت علم کوه و بیستون

حسین هیزم کار عضو جاودانه باشگاه آرش را می توان از آن دست افرادی دانست که نامشان با کوههای و دیواره های ایران عجین شده. او که متولد خرداد 44 می باشد کوهنوردی را از سال 1359 آغاز و فعالیت سنگ نوردیش را از سال 65 و در گروه کوهنوردان شکوه ادامه داد و در سال 69 به گروه آرش پیوست.
سالها صعود و تربیت شاگردان بسیار از این مربی با اخلاق چهره ای دوست داشتنی در میان سنگ نوردان و دیواره نوردان بوجود آورده. 
حسین را می توان جزو بی حاشیه ترین، بی ادعا ترین، کم توقع ترین و البته محبوبترین مربیان سنگ نوردی دانست.
صعودهای بی شمار این مرد بزرگ برروی دیواره هایی چون علم کوه، بیستون، یافته، لجور، اخلمد، تزرجان و ... از فعالیتهای این مربی بزرگ است.
برای حسین سلامتی روزافزون را خواستاریم.

به یاد اسی ...

به یاد اسی ...

یادش به خیر

خرداد 72 بود، پناهگاه تخت فریدون و غروب زیبای دماوند. یک پسر مو وزوزی بیرون پناهگاه روی سنگها داشت سنگنوردی می کرد. دوستاش بهش می گفتن: اسی

فردای اون روز به اتفاق اسی راهی قله شدیم.

اون روز اصلن فکر نمی کردم اسی بعدها یکی از بهترین دوستان دوران درس و کوهم بشه.

بعدها اسی رو توی بندیخچال بیشتر دیدم، اما دوستی ما آغازش به صعود خط الراس دماوند به علم کوه گروه آرش بر می گرده، زمانیکه بخشی از مسیر را من و اسی با هم عبور می کردیم و شبمانی توی اون اطاق برفی سر قله مهرچال که آغاز خاطرات دوستیمون بود. خاطراتی که تا شب پرواز اسی تنهامون نگذاشت. یادش به خیر

مدرسه روسها

مدرسه روسها

آناتولی بوکرایف کوهنورد فقید قزاق در مورد چگونگی پرورش و سازندگی مدرسه کوهنوردی شوروی سابق می گوید: روش ما در آموزش صعودگران این بود که در بلند مدت آنها را به تجربه و اعتماد به نفس مجهز کنیم و این کار با صعودهای کوتاهتر آغاز می شد و کم کم با آماده شدن آنها، به صعودهای 8000 متری منتهی می گردید. منبع: کتاب صعود، جی وستون دوالت، به روایت آناتولی بوکرایف از صعود سال 1996، ترجمه ابوالفضل جوادی، فصلنامه کوه شماره 60

روسها در دوران دیواره های آهنین بدلیل حبس در خانه تنها امکان تلاش بر روی قلل مناطق پامیر و تیان شان و قفقاز را داشتند. در آن دوران اگر کوهنوردی قصد داشت به مدارج بالا دست یابد ابتدا فعالیت خود را با آموزش پایه کوهنوردی آغاز و پس از صعود به قلل کم ارتفاع و تسلط به فنون پایه امکان کار بر روی 5 ببر پامیر و تیان شان را کسب می نمود. حتی با فروپاشی دیوارهای حکومت های کمونیستی هم اینروزها اگر کوهنوردی از کشورهای هم پیمان روسیه قصد دست یابی به مدارج بالا را داشته باشد ابتدا آموزشهای لازم را دیده، مدتی را به عنوان باربر ارتفاع، سپس راهنمای کوهنوردان خارجی فعالیت می کند و در نهایت با ورود به عرصه کوهنوردی حرفه ای کار خود را گسترش می دهد.

همین امر باعث گردید تا روسها در دهه 80 میلادی، زمانیکه برای نخستین بار وارد عرصه هیمالیا شدند، در نخستین گام اقدام به گشایش یکی از دشوارترین مسیرهای ثبت شده بر روی اورست و بر روی دیواره جنوب غربی این کوه نمایند، کاری که انگلیسی ها تنها با بیش از 100  سال فعالیت سخت در هیمالیا و درست 7 سال پیش از آنها موفق به انجام آن شده بودند (مسیر انگلیسیها بر روی دیواره جنوب غربی اورست به سرپرستی کریس بانینگتون که در ایران با کتاب مسیر دشوار به شهرت رسید). آنها همچن موفقیتهایی نظیر صعود زمستانی ماناسلو، صعود خط الراس کانچن چونگا و ... که همگی در دهه 80 و اوایل دهه 90 رخ داد را مدیون همین تفکر بودند. بدین شکل پروژه گشایش مسیر به نام روسها در هیمالیا که با صعود دیواره جنوبی لوتسه، دیواره شمالی اورست، دیواره شمالی ژانو و ... رقم خورد و هم اکنون نیز توسط روسها و قزاقها ادامه دارد، مرهون همین اندیشه و کار جدی است. تلاشها و آموزشهایی که بدون تردید می تواند الگویی مناسب برای سایر کشورهای علاقمند باشد.

و بوکرایف در قیاس مدرسه کوهنوردی اروپای شرقی با تورهای کوهنوردی تجاری می گوید: در این جا (تورهای کوهنوردی) به نظر می رسد من استخدام شده ام تا به جای آماده کردن مشتریها، کوه را برای صعود آنها آماده کنم! (همان منبع)

در همین ارتباط

از آلپ تا هیمالیا

گاهی باید شاکر بود ...

گاهی باید شاکر بود ...

گاهی می شه زیر زمین بود و خدا را دید و شاکر بود

گاهی باید از زمین دور بود و خدا را دید و شاکر بود

گاهی باید در انتظار بود و خدا را دید و شاکر بود

گاهی میشه برای شادی سایرین هم اشک ریخت و شاکر بود

گاهی باید روی زمین هم شاکر بود

گاهی باید ...

 

عکسهای این امداد

پناهگاه غربی سبلان!

پناهگاه غربی سبلان!

تابستان گذشته هیئت کوهنوردی شهرستان مشکین شهر اقدام به راهسازی و تخریب بخشی از مسیر غربی سبلان به منظور دستیابی به ابتدای مسیر جبهه غربی نمود تا مکانی را برای احداث پناهگاه یا جانپناه جدید این مسیر بیابد.

از آنجائیکه در این کشور کار مطالعاتی و مکان یابی راهها و جانپناه ها با لودر و بولدوزر صورت می گیرد! ایشان نیز پس از تخریب بخشی از مسیر، ارتباطی را با کارگروه پناهگاههای فدراسیون برقرار نمودند تا از آن طریق بتوانند مکان مورد نظرشان را مورد ارزیابی قرار داده و مشورتی در مورد نقشه پناهگاه مورد نظرشان داشته باشند!

ظاهرن پس از بازدیدهای صورت گرفته و مشاهده حجم تخریب مکان مورد نظر فاقد شرایط ایده آل ارزیابی شده و آنها را از ادامه کار منصرف می نمایند. همچنین طی جلسه صورت گرفته با هیئت کوهنوردی و اداره کل موارد زیست محیطی به ایشان گوشزد می شود که هیئت کوهنوردی بدلیل اختلافات مرکز و شهر مشکین شهر از ورود به این حیطه اجتناب می نماید!

اما اخبار منتشر شده حکایت از ادامه کار ساخت این پناهگاه مخرب محیط زیست دارد.

در این مورد فیروز احمدی معاون سیاسی امنیتی استانداری اردبیل اظهار داشته: به پيشنهاد كوهنوردان مشگين‌شهري مبني بر داشتن پناهگاه در ضلع غربي اين امر مورد تصويب قرار گرفته و در صورت موافقت اداره كل محيط زيست اقدام به ساخت آن خواهد شد. مشروح این خبر

یکم اینکه چرا راهسازی و تخریب مسیر پیش از اخذ مجوز محیط زیست صورت گرفته؟!

دوم آنکه ساخت پناهگاه چه ربطی به معاون سیاسی امنیتی استان دارد؟!

سوم آنکه "احمدي در بخش ديگري از سخنان خود كوهستان سبلان و دامنه‌هاي آن را مناطقي بكر براي گردشگران اعلام كرد" که ظاهرن استانداری و تربیت بدنی اردبیل قصد دارند آنرا از بکری خارج سازند!

و در نهایت جالب است بدانید هدف از ساخت این جان پناه یا پناهگاه رقابتی است که میان هیئتهای کوهنوردی اردبیل و مشکین شهر بر سر پناهگاه شمالشرقی بوجود آمده و هیئت مشکین شهر برای بهره گیری از موهبت حضور کوهنوردان به صورت سرخود اقدام به طراحی و ساخت این پناهگاه نموده است تا بدین شکل بخشی از مسیر بکر و دست نخورده سبلان را که از شر عشایر و کوه گردان مصون مانده بود طعمه لودر و بولدوزر نماید.

افسوس ...

بارونتسه

بارونتسه
بارونتسه با ارتفاع 7129 متر کوهی است در شرق کشور نپال و درست مابین اورست و ماکالو. این کوه که خود از 4 یال و 4 قله مستقل تشکیل شده در جنوب یخچال هونکو، شرق یخچال بارون و شمال غرب یخچال ایمجا قرار دارد. سه یال اصلی بارونتسه که در میان این یخچالها قرار گرفته فرم کوه را شبیه به حرف Y   نموده. نخستین صعود این کوه در 30 می 1954 توسط کولین تاد و گوف هارو از نیوزلند و از مسیر جنوب شرقی انجام شد. این یال بعدها به صورت مسیر نرمال کوه شاهد صعودهای بیشماری بوده و هست. بارونتسه به همراه آمادابلام، پوموری و اورست جزو پر صعودترین کوههای نپال می باشد. 

منابع:

http://www.summitpost.org/parent/153293/baruntse.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Baruntse

پی نوشت:

تیمی از کوهنوردان خانه کوهنوردان تهران هم اکنون در مسیر صعود به این کوه به سر میبرد. برای اعضای این تیم آرزوی سلامتی و موفقیت داریم. 

بیرون کردن کبوتران برای غارنوردی!

بیرون کردن کبوتران برای غارنوردی!

رئیس هیئت کوهنوردی مازندران: هزاران کبوتر درغار کتلی که عنوان پنجمین غار چاهی ایران را یدک می کشد ساکن هستند و مسئولان استان برای استفاده بهینه ورزشکاران از این محل باید فکری به حال کبوتران کنند!!!

 منبع: سایت غارهای ایران

کوه قاف - در اینکه غارنوردی ورزشی است جذاب و برای پیمایش غارهای می باید امکانات مناسبی برای این عزیزان فراهم گردد شکی نیست، اما دیدگاههای رئیس محترم هیئت کوهنوردی مازندران مبنی بر فکر کردن به حال کبوتران برای استفاده غارنوردان، گویای تمایل ایشان به بیرون راندن ساکنان اولیه غار است! که در نوع خود اظهارنظری جالب می باشد!

براستی بر مبنای همین تفکر است که کوهستان را از وجود حیات وحش پاکسازی می کنیم تا کوهنوردان به راحتی کوهها را بپیمایند؟! کویر و مراتع و جنگلهای را جاده کشی می کنیم تا انسانها بی دردسر آنها را درنوردند؟!

آیا بهتر نبود آقای رئیس به جای فکر کردن به حال کبوتران، فکری به حال غارنوردان می کرد؟ مثلن ایشان رعایت حال کبوتران را کنند تا ساکنان اصلی غار متعجب از مهمانان ناخوانده مجبور به ترک مسکنشان نشوند؟

سایت آموزشی

سایت آموزشی کوه ویسی

پس از تلاشهای بسیار علی پارسایی در ترجمه و ارائه نکات آموزشی کوهنوردی در سایت اختصاصی خود و همچنین بخش فنی فصلنامه کوه، اینبار به همت ایشان و شرکت کوه ویسی وبلاگی جهت ارائه نکات فنی طراحی گردیده که می تواند مرجعی کامل و به روز از مسائل فنی باشد. برای علی و شرکت کوه ویسی در این راه آرزوی موفقیت داریم.

وبلاگ آموزشی کوه ویسی

شاهزاده هونزا

قله اولتار؛ شاهزاده هونزا

قله اولتار با ارتفاع 7388 متر در گروه کوههای باتورا از رشته کوه قراقروم قرار دارد و در منتهی الیه غربی آن، رشته کوه از هندوکش جدا می شود. اولتار در مرکز هونزا 715 کیلومتری اسلام آباد (پایتخت پاکستان) واقع شده است و برخی از قله های اطراف آن، برج صخره ای لیدی فینگر، راکاپوشی، شیسپار و دیران هستند. در واقع برای رسیدن به دامنه آن باید به 10 کیلومتری شمال شهر کریم آباد (بخشی از منطقه گیلگیت) رفت. صعود اولتار به علت وجود سنگ های ریزشی، صخره های معلق، حابجایی یخچالها، شکافهای یخچالی و یالهای تیز، بسیار دشوار و البته خطرناک است.

نخستین صعود اولتار در تابستان 1996 توسط دو تیم ژاپنی و در رقابتی مرگبار صورت گرفت. در 11 جولای آکیتو یامازاکی 28 ساله و کیوشی ماتسوکا 24 ساله از آلپاین کلاب ژاپن و از مسیر جنوب غربی به صورت آلپی بر این کوه فایق آمدند. آنها در بازگشت از قله بدلیل مواجهه با هوای خراب 4 روز را در چادر کوچک خود محبوس بودند. در حالیکه هیچ غذایی برایشان باقی نمانده بود. پس از بهبودی هوا آنها در ارتفاع 5500 متری با باربری هونزایی مواجه شدند و از او آب و غذا خواستند تا بتوانند خود را به کمپ پیشرفته در ارتفاع 4500 متری کوه برسانند.

روز بعد یامازاکی بر اثر درد شدید معده جان سپرد. اما ماتسوکا همنورد یامازاکی نیز پایانی خوشتر از او نداشت. او سال بعد در تلاش برای صعود به لیدی فینگر در همان منطقه جان سپرد.

اما صعود دوم کوه نیز توسط 5 ژاپنی دیگر از کلاب کوهنوردی بنام کاتماندو در ژاپن و از یال شمالی به سرپرستی کن تاکاهاشی صورت گرفت. تاکاهاشی در سالهای 86 و 93 نیز بر روی این کوه فعالیت کرده بود. آنها برای صعود از 4000 متر طناب ثابت استفاده کرده بودند.

پس از این دو تیم تاکنون هیچ تیمی موفق به صعود اولتار نشده و آخرین تلاش کوه در سال 2007 توسط کالین هالی و جدبراون سرانجامی جز ارتفاع 7000 متر نداشت.

لازم به ذکر است در دهه های 80 و 90 بیش از 10 هیئت بر روی اولتار فعالیت کرده بودند که همگی به شکست انجامید. اولتار اینک به عنوان یکی از مخوف ترین قلل قراقروم شناخته می شود.

منبع: شماره 9 مجله طبیعت گردی

ترجمه: مریم رفیعی

تصویر قلل اولتار و لیدی فینگر در دره هونزا

و بخوانید:

یخچالهای طبیعی پاکستان

بهمن در دائولاگیری

فاتح زمستانی اورست و دیواره لوتسه ناپدید شد 

بر اثر سقوط بهمن در دائولاگیری اوسامه تانابه کوهنورد 49 ساله ژاپنی با سابقه صعود به 9 قله 8000 متری به همراه 2 هموطنش و یک شرپای نپالی ناپدید گردید. 

تاشیو یاماموتو 36 ساله، دیسوکه هوندا 32 ساله و شرپا پاسانگ گلو همراهان مفقود اسامه در این حادثه می باشند. 

اسامه کوهنورد شهیر ژاپنی در 20 دسامبر 1993 و تنها یکروز قبل از پایان پائیز شمسی موفق شد بر فراز اورست بایستد. همین امر موجب گردید غربیان صعود او را به عنوان صعودی پائیزه و نه زمستانه بشناسند. 

لازم به ذکر است بر اساس تقویم نپالیها ماههای دسامبر، ژانویه و فوریه به عنوان ماههای فصل زمستان شناخته می شوند. اسامه همچنین سابقه تلاش بر روی دیواره لوتسه در سالهای 2001، 2003 و 2007 را در کارنامه خود داشت. وی در سال 2007 توانسته بود این دیواره را در زمستان به پایان برساند، هرچند بدلیل از دست دادن روز او و همنوردش از صعود به قله لوتسه اجتناب نموده بودند. اسامه اهل ناگویای ژاپن می باشد.

پس از این حادثه بالگرد برای جستجو وارد منطقه گردید، ضمن آنکه همنوردان این گروه از ژاپن برای یافتنشان به سمت نپال عزیمت نمودند. 

منبع:  

explorersweb

و بخوانید:

زمستان دیواره لوتسه

زمستان لوتسه

زمستان هیمالیا

صعودهای زمستانی هیمالیا

زمستان اورست