جشنواره فیلم بنف

جشنواره فیلم بنف

در سال 1976 جشنواره فیلم بنف در آلبرتای کانادا فعالیت خود را آغاز نمود، جشنواره ای که امروزه بعنوان بزرگترین جشنواره فیلمهای کوهنوردی شناخته می شود، البته آغاز کار جشنواره فیلمهای کوه نوردی همراه بود با جشنواره کتابهای کوه نوردی

امسال نیز همانند سالهای گذشته حدود 270 فیلم در جشنواره شرکت کردند که در نهایت 60 فیلم برتر به فینال جشنواره راه یافتند. فیلمها در بخشهای مختلف بر اساس داستان و نوع فیلم گزینش شده و بوسیله گروههای مختلفی نقد و بررسی می شوند

البته در پی جشنواره فیلمها سفر خود را برای نمایش در اقصا نقاط دنیا آغاز خواهند کرد تا همگان از نمایش آنها لذت ببرند. این فیلمها را بیش از 175000 نفر در بیش از 30 کشور جهان مشاهده خواهند نمود. پیش بینی می شود فیلمها در اغلب کشورها با استقبال گسترده ای روبرو شوند

منبع

http://www.mounteverest.net/news.php?news=15334

جایگاه برف

هیمالیای بزرگ
رشته کوه هیمالیا به طول 2400 کیلومتر معروفترین، بلندترین و جوانترین رشته کوه آسیا به شمار می آید که شمال شرق پاکستان (پنجاب)، شمال هند (گاروال)، جنوب تبت، کشور نپال و بوتان و ایالت سیکیم هند را در بر می گیرد. این رشته کوه در شمال با فلات مرکزی آسیا و در جنوب با جلگه حاصلخیز هند هم مرز می باشد. - در اصل هیمالیا را پیوند دهنده 6 ملیت اطرافش می دانند، که عبارتند از: بوتان، چین، هند، نپال، پاکستان و افغانستان.
ده کوه از 14 کوه مرتفع دنیا در این رشته کوه واقع شده (4 کوه دیگر در رشته کوه قراقروم قرار دارند). هیمالیا را همچنین سرچشمه سه حوزه آبی بزرگ دنیا یعنی حوزه آبی ایندوس، شاخه های حوزه براهماپوترا و حوزه یانگ تسه می دانند، که برآورد می شود حدود 750 میلیون انسان در حاشیه آبی از آن بهره مند می شوند.
اما گستره 2400 کیلومتری هیمالیا از نانگاپاربات در غرب (در پاکستان) تا نامچه باروا در شرق کشیده شده. ضمن آنکه پهنای این رشته کوه از 250 تا 300 کیلومتر متغیر می باشد. البته این پهنه شامل سه رشته موازی است که از لحاظ ارتفاع و موقعیت جغرافیایی با یکدیگر متفاوتند
جوانترین این رشته ها دامنه و ریشه هیمالیا با حدود 1200 متر ارتفاع از سطح دریا می باشد. بخش بیرونی این رشته بر اثر فرسایش منطقه طی سالیان متمادی پدیدار شده. به موازات این بخش کوه پایه های هیمالیا با ارتفاع متوسط 2000 تا 2500 متر در مرکز این رشته کوه قرار دارد. در نهایت هیمالیای بزرگ در شمالیترین بخش این رشته کوه عظیم با قللی بالاتر از 6000 متر سر برآورده است. این بخش پیرترین قسمت هیمالیا را تشکیل می دهد، که از مهمترین قلل این منطقه می توان به اورست، کی2 و کانچن چونگا اشاره نمود.
از نظر جغرافیایی نیز بخش اعظمی از نپال و بوتان، ایالت بالتیستان پاکستان، جامو و کشمیر، هیمال پرادش، اوترانچال، سیکیم و آرونچال پرادش در هند در منطقه اصلی هیمالیا قرار دارند. ضمن آنکه بخش کوچکی از جنوب شرقی تبت نیز در هیمالیا واقع است - گرچه در برخی تعاریف فلات تبت را جدا از هیمالیا به حساب می آورند.

بخشهای هیمالیا

هیمالیای مرکزی نپال
هیمالیای پنجاب
بوتان
هیمالیای آسام
هیمالیای گاروال
هیمالیای سیکیم
ادامه مطلب

هندو کش

هندو کش
کلمه هندو کش از زبان پارسی بر این منطقه نهاده شده و به معنای کشنده یا قاتل هندوها می باشد ، این کلمه به سرمای کشنده منطقه و مرگ هندیها بر اثر سرما اطلاق می گردد. پیشتر کوهستان این منطقه را هندو کوه نیز می نامیدند که کاملا برگرفته از زبان پارسی می باشد. رشته کوه هندوکش در جنوب غرب رشته کوه پامیر واقع شده است. این رشته کوه که از شرق به غرب گسترده شده کم و بیش در مرز افغانستان و پاکستان قرار دارد

بطور کل اطلاعات زیادی از کوههای این منطقه در دست نیست و کوههای زیادی را نیز می توان در این رشته یافت که همچنان صعود نشده و بکر مانده اند

بخش شرقی این رشته کوه عموما دایره وار و البته بکر و وحشی می باشد که با ارتفاعی نزدیک به 5500 متر کمی کوتاهتر از سایر کوههای آسیای میانه است، ضمن آنکه رشته های فرعی زیادی نیز در این بخش مشاهده می شود. امتداد کوههای این منطقه به جنوب و غرب گسترده می شوند و در نهایت با کاهش ارتفاع به کوهها و تپه های مرکز کشور افغانستان ختم می گردند
اما بخش غربی این کوهها حالت رشته رشته داشته و مملو از کوههای مرتفع و پر برف می باشد که در میانشان بالغ بر 20 قله بالای 7000 متر یافت می شود. در میان این کوهها تریچ میر با ارتفاع 7690 متر بالاترین ارتفاع را داراست که در قیاس با کوههای بسیاری از مناطق دنیا ارتفاع بلندی محسوب می شود. از ویژگیهای مهم کوهستان این منطقه می توان به هوای نسبتا پایداروقابل پیش بینی آن اشاره نمود.
ادامه مطلب

کاندیدای فتح 14 هشت هزار متری

کاندیدای فتح 14 هشت هزار متری
تاکنون دوازده کوهنورد مرد موفق به فتح هر چهارده قله هشت هزار متری دنیا شده اند*. راینولد مسنر کوهنورد اهل تیرول ایتالیا در سال هشتاد و شش با فتح لوتسه بعنوان نخستین انسان و اد ویسترز آمریکایی با صعود آناپورنا در بهار دوهزار وشش بعنوان آخرین فاتح چهارده قله هشت هزار متری شناخته می شوند. در میان این افراد تنها پنج کوهنورد بدون بهره گیری از کپسول اکسیزن مصنوعی موفق به فتح هشت هزار متری ها شده اند که عبارتند از: مسنر، ویسترز، لورتان، اورازابال و اینوراتوگی. اما براستی فرد خوش شانس بعدی چه کسی خواهد بود؟

فاتحان منتظر
هفت کوهنورد هم اکنون در مرز 13 فتح هشت هزار متری ایستاده اند، اما در میان آنها نوربرت جاز کوهنورد سوئیسی بیشترین بخت را برای صعود قرار گیری در این رده بندی داراست
پس از صعود کانچن چونگا در بهار 2006 اینک نوربرت جاز تنها صعود اورست را در کارنامه خود نیاز دارد تا در این رده بندی قرار گیرد. وی برای بهار 2007 قصد تلاش بر روی این کوه را دارد

دومین بخت فتح 14 هشت هزار متری می تواند کوهنورد ایتالیایی سیلویو موندینلی باشد، کسی که در پائیز امسال موفق شد آناپورنا را فتح کند، او تنها برودپیک را پیش روی دارد
اما برای 5 فرد دیگر این رده بندی نمی توان بخت زیادی قائل شد، زیرا:
آلن هینکس و فاستو دی استفانی مدعی هستند در صعودشان به چوآیو و لوتسه قله را فتح کرده اند، گرچه این ادعا توسط کوهنوردان حاضر در منطقه رد شده. هیچ یک از این دو نیز قصد صعود مجدد قلل مورد نظر را ندارند
کوهنورد لهستانی پیوتر پوستلنیک پس از سومین تلاش ناموفق خود بر روی آناپورنا عنوان نمود دیگر قصد صعود این کوه را ندارد. وی پس از یک دهه تلاش، برودپیک را بعنوان سیزدهمین هشت هزار متری خود در تابستان 2006 صعود نمود

بر طبق آمار، آناپورنا پرتلفاتترین قله 8000 متری محسوب می شود، این کوه تعداد زیادی از کوهنوردان نامی دنیا را یا مجبور به عقب نشینی نموده و یا در کام بهمنهای سهمگین خود فرو برده است. از میا ن ایشان می توان به کوهنورد بزرگ قزاق آناتولی بوکریف و همینطور دیگر کاندیدای فتح 14 قله 8000 متری کریستین کونتنر از ایتالیا اشاره کرد که در صعود به چهاردهمین هشت هزار متری خود سال قبل در نزدیکی قله بر اثر سقوط بهمن کشته شد. در این حادثه سه هم تیمی دیگر کونتنر از جمله آبل بلان نیز بشدت مصدوم شدند. ضمن آنکه خود آبل بلان نیز از کاندیداهای فتح 14 هشت هزار متری می باشد. وی پس از آن حادثه در بهار 2006 نیز به آناپورنا بازگشت، اما وقوع یک حادثه خانوادگی او را مجبور کرد به ایتالیا بازگردد. هنوز مشخص نیست آبل قصد تلاش مجدد بر روی آناپورنا را دارد یا خیر

اما برغم بازگشت آبل بلان به ایتالیا یکی از همنوردان او در صعودهای 2005 و 2006 سیلویو موندینلی بود که توانست در 12 اکتبر آناپورنا را فتح نماید تا به سیزدهمین 8000 متری خود برسد. اینک موندینلی نیز تنها برودپیک را پیش روی دارد.
در میان فاتحان 13 قله 8000 متری نوربرت جاز در بهار به اورست می رود و سایرین می باید منتظر فصل صعود کوههای پاکستان در تابستان بمانند. البته در صورت شکست جاز در اورست آنها می توانند از او پیشی گیرند

فاتحان دوازده 8000 متری
ویکا گوستاوسون و سرگی بوگومولف دارای 12 صعود 8000 متریها هستند، اما متاسفانه بوگومولف روس در حادثه سقوط بهمن در تابستان گذشته بر روی کی 2 به همراه سه همنوردش کشته شد
کوهنورد اکوادوری ایوان والرو نیز با 12 قله تنها دائولاگیری و آناپورنا را در پیش دارد. همچنین کوهنورد و اسکی باز مطرح ایتالیایی هنس کمرلندر نیز پس از صعود به قله فرعی شیشاپانگما و همینطور تلاش ناموفق بر روی ماناسلو که منجر به مرگ همنوردش فردریک مولیچخنر بر اثر برخورد رعد وبرق شد دیگر تمایلی به ادامه فعالیت بر روی این دو 8000 متری ندارد. وی اکنون تنها اقدام به صعود آلپی بر روی کوههای کوتاهتر می نماید

از کوهنوردان تبتی سرینگ دوجی و و بینبا زاکسی نیز خبری در دست نیست و مشخص نیست آیا به صعودهای خود ادامه می دهند یا خیر

یازده صعود 8000 متری
کوهنورد استرالیایی اندرو لاک و کوهنورد اسپانیایی اینوکی اکوچا و همینطور کوهنورد آلمانی رالف دوموویتس با 11 صعود 8000 متری در تلاش برای حضور در باشگاه 8000 متری ها می باشند. ضمن آنکه گرلین کالینبرنر کوهنورد زن اطریشی نیز با 9 صعود هشت هزار متری کم کم خود را به جمع بزرگان نزدیک می کند. همچنین سراپ جانگبو شرپا از نپال نیز 9 قله 8000 متری را فتح کرده و امیدوار است به باشگاه 8000 متری ها برسد
بدین شکل در آینده ای نزدیک در جدول صعود کنندگان 8000 متری ها شاهد تغییرات زیادی خواهیم بود


*این آمار از سوی سایت معتبر ادونچر استیت منتشر شده

در همین رابطه
قلل 8000 متری
باشگاه 8000 متریها
منبع

http://www.mounteverest.net/news.php?news=15138

زمستان 8000 متریها

زمستان 8000 متریها
بجز کوهنوردان لهستانی که تا کنون موفق به فتح زمستانی چندین قله هشت هزار متری شده اند، تنه سیمون مورو کوهنورد معروف و پرتوان ایتالیایی توانسته شیشاپانگما چهاردهمین قله رفیع دنیا را در زمستان فتح نماید. سیمون مورو که پیشتر نیز بر روی آناپورنا در زمستان نود و هفت تلاش ناموفقی را داشت (که منجر به کشته شدن همراهش بوکرایف گردید) اینبار قصد انجام کار بزرگتری را دارد. صعود زمستانی برودپیک و احتمالا کی 2 آنهم به تنهایی. وی پس از صعود شیشاپانگما در ژانویه دو هزار و پنج به همراه پیوتر مورافسکی تصمیم خود برای انجام نخستین فتح زمستانی هشت هزار متریهای پاکستان را گرفته بود و قصد دارد در زمستان پیش رو آنرا عملی سازد
او می گوید: "بهای بسیار کم اجازه صعود از وزارت ورزش پاکستان و نزدیکی کمپ اصلی دو قله مرا بر آن داشت تا اجازه صعود هر دو را دریافت نمایم. البته ابتدا قصد تلاش بر روی برودپیک را دارم و پس از آن درباره کی 2 تصمیم خواهم گرفت". سیمون برودپیک را در تابستان دو هزار و سه در صعودی سریع و در مدت زمان 24 ساعت فتح کرده بود
او می گوید: "من توان صعود سریع به قله را دارم و امیدوارم مسیری را که برای زمستان برگزیده ام در صعودم به قله موثر افتد". او در مورد زمستان کی 2 می گوید:" رویای همه کوهنوردان ..... همواره دشوار و زیبا
او در تابستان 2003 پس از صعود برودپیک بر روی کی 2 تلاش کرده بود، اما برف زیاد و هوای خراب او را مجبور به بازگشت از هفت هزار و ششصد متری کرده بود. او آن تلاش ناموفق را هم کلیدی برای صعود زمستانی کی 2 می داند. البته سیمون بهتر از هر کسی می داند زمستان قراقروم چه دنیای عجیبی دارد، ضمن آنکه او تنها نیز می باشد
او می گوید: می دانم دشوار و ریسکی بزرگ است و تلاش بزرگی را می طلبد، همین امر باعث شد تا از دنیس یوروبکو، پیوتر موروسکی و سرگی ساموئیلوف برای همراهی دعوت نمایم، اما هر یک به دلایل مختلفی نتوانستند مرا همراهی نمایند، به همین دلیل تصمیم گرفتن به تنهایی تلاش کنم

او را در این صعود یک آشپز، یک سردار یا افسر رابط، یک عکاس و فیلمبردار و احتمالا یک باربر ارتفاع یا کوهنورد پاکستانی همراهی می کنند. ضمن آنکه وی قصد بهره گیری از کپسول اکسیژن را ندارد

او در تماس با اشرف امان (نخستین پاکستانی فاتح کی 2 و رئیس شرکت ادونچر تورز) از بارش برف سنگین موجود در یخچال بالترو با خبر شد. ضمن آنکه پیش از عزیمت وی قرار است باربری جهت حمل مقداری از تجهیزات عازم کمپ اصلی گردد

تیم سیمون مورو قرار است در 24 دسامبر عازم کمپ اصلی گردد. علاوه بر او دو تیم دیگر نیز امسال قصد تلاش بر روی هشت هزار متریها را دارند، تیمی لهستانی به سرپرستی کریستوف ویلیچکی بر روی جبهه روپال نانگاپاربات، ، تیمی ژاپنی جهت تلاش بر روی جبهه جنوبی لوتسه - و احتمالا تیمی کره ای به همین منظور

این تلاشهای زمستانی در حالی انجام می گیرد که بجز ماکالو سایر قلل 8000 متری نپال و تبت تماما در سردترین فصل سال صعود شده اند، اما تاکنون هیچ یک از قلل بالای 8000 متر کشور پاکستان برغم تلاشهای متعدد صعود زمستانی را به خود ندیده اند
ضمن آنکه در سالهای 96 و 2002 تیمهایی از لهستان و اسپانیا بر روی برودپیک تلاشهای ناموفقی را تجربه کردند و کی 2 نیز باها در زمستان توسط کوهنوردان لهستانی مورد صعودهای ناموفق قرار گرفته

بیوگرافی سیمون مورو
این کوهنورد ایتالیایی با 38 سال سن تا کنون موفق به صعودهای زیر گردیده
سه بار صعود به اورست
برودپیک
چوآیو
شیشاپانگما – زمستان 2005
لوتسه 2 بار
پنج قله بالای 7000 متر
نخستین صعود زمستانی ماربل وال 6400 متر در تیان شان
صعود 24 ساعته جبهه غربی فیتز روی در پاتاگونیا
و صعودهای بیشماری در اقصا نقاط دنیا

وی در ساعت 1:15 بعد از ظهر روز 14 ژانویه 2005 توانسته بود به همراه پیوتر موروفسکی کوهنورد لهستانی و پس از 5 ساعت تلاش در بادی شدید قله شیشاپانگما را فتح نماید. این صعود نخستین صعود زمستانی یک 8000متری پس از دهه 80 میلادی بود و البته نخستین صعود حقیقی زمستانی بر روی شیشاپانگما (در دسامبر 2004 ژان کریستوف لافائل توانسته بود از مسیر جنوبی شیشاپانگما را فتح نماید، این صعود بعنوان نخستین صعود زمستانی شیشاپانگما در تقویم تبتی محسوب گردیده بود، این تقویم ماههای دسامبر، ژانویه و فوریه را ماههای فصل زمستان می داند). صعود شیشاپانگما پنجمین تلاش مورو بر روی یک کوه مطرح دنیا به شمار می رفت. وی در دسامبر 97 در تلاش نافرجام آناپورنا به همراه بوکرایف شرکت داشت که متاسفانه منجر به مرگ بوکرایف و کوهنورد دیگری از قزاقستان در حادثه شقوط بهمن شد، در زمستان 1993 وی توانست قلل آکانکاگوآ و سرو میردور را در تلاشی آلپی فتح نماید. وی همچنین در زمستان 2001 نیز به همراه دنیس یوروبکو توانست ماربل وال را صعود نماید
سیمون مورو می گوید:" افراد بسیاری در تلاش جهت فتح 8000 متریها دیده می شوند، بسیاری از آنها نیز در تصورات خود فتح 14 قله 8000 متری را ترسیم نموده اند. حتی در میان فاتحان 14 قله 8000 متری حدود 95 درصدشان قله ها را از مسیرهای عادی صعود کرده اند. اما من تلاش می کنم همچون یک کوهنورد واقعی در مسیری دیگر حس حقیقی ماجراجویی را کسب نمایم. بنابر این صعودهای زمستانی، مسیرهای جدید، تراورس قلل( صعود از یک مسیر و فرود از مسیری دیگر)، صعودهای سریع و ..... را در اولویت می دانم. من سعی دارم همچون یک کوهنورد حقیقی باشم و از کپی برداری صعود از دیگران اجتناب می کنم

منبع

http://www.mounteverest.net/news.php?news=15309

برای خواندن

قلل 8000 متری

سریعترین صعود

سریعترین صعود

در 25 می 2006 کریستین استانگل کوهنورد اطریشی موفق شده بود بدون کمک کپسول اکسیژن قله اورست را در مدت زمان 16 ساعت و چهل و دو دقیقه از کمپ اصلی پیشرفته در جبهه شمالی صعود نماید. پیش از کریستین در سال 1996 هنس کمرلندر کوهنورد پر توان ایتالیایی توانسته بود از همین مسیر در مدت زمان 17 ساعت قله را فتح نموده و در بازگشت از ارتفاع 7800 متر خود را با اسکی به کمپ اصلی پیشرفته برساند

اما کریستین استانگل که ذاتا کوهنوردی سرعتی است در در ماه آوریل 2006 نیز توانست قله البروز را در مدت زمان 5 ساعت و 18 دقیقه از آزائو با اسکی کوهستان صعود کند. وی پیشتر کلیمانجارو را در مدت 5 ساعت و 36 دقیقه از مسیر اومبو و آکانکاگوآ را در 4 ساعت و 25 دقیقه از پلازا دی دمولاس صعود کرده بود
این کوهنورد پر توان در اکتبر 2005 مسیر 900 کیلومتری آتاکاما را به تنهایی در مدت 34 روز طی کرده بود. در فوریه 2005 نیز کریستین در اقدامی عجیب در آمریکای جنوبی 10 قله بالای شش هزارمتر را تنها در مدت 7 روز صعود کرد
کریستین بر روی 8000 متریها نیز صعودهای جالبی صورت داده بود به طوریکه در 10 اکتبر نود و هشت شیشاپانگما را از مسیر جنوبی (راه انگلیسیها) به طور انفرادی در مدت 2.5 روز طی نمود
وی همچنین چوآیو را در سپتامبر 2001 از مسیری نو در جبهه شمالی به سبک آلپی در مدت 3 روز صعود کرده بود
اما این کوهنورد سریع در پائیز 2006 میز دست به کار عجیبی زد و توانست در مرز آرژانتین و شیلی 3 قله بالای 6000 متر را در مدت زمان 16 ساعت و 16 دقیقه فتح نماید
کریستین برای هم هوایی قله 6893 متری اوجوس دل سالادو را از بلندترین نقطه کویر آتاکاما در مدت 4 ساعت و 52 دقیقه صعود کرد. در مدت زمانی که وی به استراحت می پرداخت هوا همراه با باد شدید بود و بلافاصله پس از بهبود شرایط وی از کمپ اصلی کوه سروسانفرانسیسکو 6018 متر توانست قله را در 3 ساعت و 15 دقیقه صعود نماید. وی بلافاصله برای صعود دومین کوه شش هزار متری به پائین بازگشت و بلافاصله صعود دوم را آغاز نمود و در زمان طلوع خورشید به قله کوه سرو ویکوناس6067 متر رسید و در ادامه راه از طریق خط الراس به قله میانی بارانکا بلانکا 6119 متر و سپس به قله شرقی کوه 6011 متر و در نهایت به قله مرکزی شش هزار و سی و هفت متر رسید، که آخرین قله کمی دشوارتر از انتظار وی بود. ضمن آنکه باد شدید صبح گاه نیز بسیار وی را آزار داد. بدین شکل با صعود قله مرکزی بارانکا بلانکا وی توانسته بود سومین 6000 متری خود را نیز فتح کند درحالیکه از آغاز صعود تنها 16 ساعت و شانزده دقیقه گذشته بود
وی در این برنامه تنها کمی خوراکی و ظرف آبش را به همراه داشت. کریستین در آغاز صعود و در تاریکی هوا با کمک جی پی اس مسیرش را پیدا نمود. ضمن آنکه وی از خشکی هوا و باد شدید بعنوان بزرگترین مشکل صعودش یاد می نماید
اما این کوهنورد سریع اطریشی برای سال 2007 خود نیز برنامه های زیادی دارد. باید منتظر بود و دید

منبع

http://www.mounteverest.net/news.php?news=15272

اورست میراثی در خطر

اورست میراثی در خطر
آگاهان محیط زیست از یونسکو درخواست نمودند، بدلیل تغیرات سیستم آب و هوایی، پارک ملی ساقاراماتا در فهرست میراثهای در خطر قرار گیرد. ایشان این امر را جزو وظایف قانونی جهت حفظ این میراث طبیعت می دانند
ایشان معتقدند در صورتیکه اقدامی سریع در این مورد صورت نگیرد بسیاری از دریاچه های موجود بر روی یخچالها نابود خواهند شد، و این تهدیدی برای هزارن انسان ساکن در کوهپایه ها خواهد بود. ضمن آنکه مناطق منحصر به فرد و بی نظیری نیز از بین خواهد رفت

در روز 18 نوامبر دادخواستی از سوی علاقمندان سرزمین نپال و شرپاهای رکورد شکن آن سرزمین به سوی پاریس محل استقرار کمیته حفظ میراثهای جهانی ارسال گردید. دادخواهان شامل سر دیوید اتنبورگ، سر کریس بانینگتون (سرپرست اولین تیم فاتح دیواره جنوب غربی اورست)، راینولد مسنر(اولین فاتح بدون اکسیژن اورست) و استفان ونبلز( اولین انگلیسی فاتح قله اورست) بودند. ایشان خواستار بازبینی و بررسی وضعیت منطقه هستند

ذوب یخچالهای هیمالیا در پی تغییرات آب و هوا موجب تورم دریاچه های یخچالی گردیده، این امر می تواند خطر طغیان رودخانه ها و فاجعه ای محیطی را در پی داشته باشد
در منطقه ای وسیع در دامنه اورست خطر دریاچه ها را تهدید می نماید، اما هیچ بررسی واقع بینانه ای جهت تشخیص راههای جلوگیری از این تهدید صورت نگرفته است

در صورت قرار گرفتن پارک ملی اورست در فهرست میراث در خطر یونسکو، این سازمان موظف به بررسی و تحقیق در مورد مشکلات ایجاد شده خواهد بود

این افراد همچنین بر آنند تا دادخواستی را نیز در مورد صخره های مرجانی سواحل قناری و پرو که رو به نابودی هستند ارائه دهند و آن منطقه را نیز جزو آثار در خطر ثبت نمایند. نابودی این مناطق بر اثر نشت آلودگی های صنعتی می باشد، همان امری که سواحل انگلستان را تهدیدی می نماید
کمیته حفظ میراث بشر معتقد است یونسکو، سازمانی است که توانایی اعمال فشار بر دولتها جهت کاهش گازهای گلخانه ای را دارد تا این میراثهای در خطر برای نسلهای آینده پایدار بمانند
پراکاش شارما مدیر انجمن دوستداران سرزمین نپال می گوید:" اورست سمبلی است قدرتمند از طبیعت نه تنها برای مردم نپال که برای تمام مردم دنیا، اگر تغییرات آب و هوا این میراث طبیعت را تهدید کند، وضعیت وخیمی ایجاد خواهد شد". وی می گوید: اگر حرکت ما با شکست روبرو شود، نسلهای بعد ما را نخواهند بخشید، زیرا هیچگاه نمی توانند همچون ما از زیبائیهای مادر زمین لذت ببرند
تمبا شری شرپا می گوید:" اورست چیزی فراتر از فخر ملتهاست، این کوه هدیه ای است که خداوند به ملتها ارزانی داشته". او می گوید: دریاچه شو ایپا در نزدیک محل زندگی من قرار دارد و مردم محلی هر لحظه بیم از هم پاشیده شدن آنرا دارند

پمبا دورجی سریعترین فاتح کوه اورست و کسی که 4 بار از این کوه بالا رفته به نقل از ادموند هیلاری که سال گذشته برای بازدید از منطقه آمده بود می گوید: برفهای زیادی به نسبت 40 سال گذشته در منطقه آب شده، در سال 1953 در تمام مسیر رسیدن به کمپ اصلی ما مجبور به عبور از روی برافها بودیم، ولی اکنون حد برف از دهکده ها حدود 4 مایل بالاتر رفته
پمبا می گوید: اورست در حال از دست دادن زیبایی طبیعی خود است. اگر این اتفاق رخ دهد دیگر گردشگران برای بازدید از منطقه نخواهند آمد. جامعه ما کاملا متکی به توریستها می باشد. تنها راه امرار معاش ما راهنمایی گردشگران و کوهنوردان است، و اگر ما آنرا از دست دهیم، برای فرزندانمان چیزی باقی نخواهد ماند

پاتریک رودریک مدیر برنامه های بررسی تغییرات آب و هوا می گوید: یخچالهای اورست و صخره های مرجانی جزایر قناری معدنی ارزشمند در کره زمین هستند. کمیته حفظ میراث جهانی می باید به سرعت دست به کار شده و تمامی ملزومات مورد نیاز جهت حفظ این آثار را مهیا نماید و به هر شکلی جهت مراقبت از مردم و نگهداری این آثار برای نسلهای بعد کوشش نماید. قوانین حقوقی زیادی برای این حرکت شامل کاهش گازهای گلخانه ای و همینطور یکسان شدن قوانین یونسکو و کیوتو لازم است
کاترین پیرس، از اعضای جامعه بررسی تغییرات آب و هوای کره زمین می گوید: انگلستان یکی از اعضای کمیته میراث جهانی است، ما امیدواریم آنها از برنامه هایمان در اجلاس آتی حمایت نمایند. این نخستین باری است که کمیته میراث جهانی بحث تغییرات آب و هوا را در لیست خطرات کره زمین قرار می دهد. ما امیدواریم یونسکو از جامعه جهانی جهت برخورد ریشه ای با این قضیه استمداد بطلبد

سر کریس بانینگتون یکی از دادخواهان این امر می گوید: پارک ملی ساقاراماتا نه تنها جایگاه بلندترین کوه جهان با چشم اندازی رویایی است بلکه محلی است که سکنه بومی آن از جمله شرپاها در آن زندگی و امرار معاش می کنند، گرمای کره زمین تمام این برتریها را تهدید به نابودی می نماید

منبع

http://www.everestnews2004.com

ورزش پر حادثه

آیا سنگنوردی داخل سالن ورزش خطرناکی است؟

در طول رقابتهای سنگنوردی قهرمانی جهان در سال 2005 در مونیخ آلمان، تحقیقی پیرامون آسیبهای عمومی در میان سنگنوردان سالنی کار صورت گرفت. در این تحقیقات تمامی آسیبهای گزارش شده گردآوری و مورد بررسی قرار گرفتند. در این رقابتها 443 سنگنورد شامل 273 مرد و 170 زن، از 55 کشور در سه بخش مجموعا 520 صعود را انجام دادند. از میان 18 آسیب دیدگی تنها 4 مورد جدی به ثبت رسید. نتایج بررسیها نشان دهنده 3.1 حادثه برای هر 1000 ساعت سنگنوردی بود و با توجه به آنکه هر روز 4 ساعت سنگنوردی صورت گرفت، می توان دوازده و چهار دهم حادثه را برای 1000 ساعت ثبت نمود

این تحقیق که در رقابتهای داخل سالن صورت می گرفت را تا حد ی می توان به سایر فعالیتهای مرتبط با کوهنوردی نظیر کوه پیمایی، تپه نوردی و ....... نیز بسط داد. البته در ابعاد بزرگتر در سنگنوردی طبیعی این درجه به 17 و 18 افزایش میابد
اما آیا می دانید این میزان آسیب دیدگی در رقابتهای فوتبال بوندس لیگای آلمان 30.3 برای هر هزار ساعت مسابقه و 6.5 برای هر هزار ساعت تمرین فوتبال بوده؟

تحقیق از

http://www.allenpress.com/pdf/weme_17_308_187_1901.pdf
منبع
http://www.joost.climbing.nl

کوه قاف: مسابقات سنگنوردی بویژه در رده قهرمانی جهان با رعایت کلیه نکات ایمنی انجام می شود، بهترین نصابها برترین دیواره های مصنوعی را برپا می نمایند، بهترین طراحان اقدام به طراحی مسیر می کنند، تسترهای فنی پیش از شروع مسابقات میانیها و پانلها را چک می کنند تا از هر حادثه ای جلوگیری شود، از بهترین و کارآزموده ترین حمایتچی ها استفاده می شود جدیدترین و برترین طنابها، کارابینها، صندلی های صعود و ........ دهها نکته ریز و درشت دیگر بهره گرفته می شود، ضمن آنکه اگر رقابتها در محیطهای طبیعی باشد مطمئنا از کلاه کاسک نیز استفاده می شود
حال قیاس کنید با ورزشی همچون فوتبال آنهم در رده برترین باشگاههای دنیا، ورزشی پر از درگیری و برخورد تن به تن، برد و باخت همچون مرگ و زندگی است، تنها وسایل دفاعی ساقبندهایی پلاستیکی و بسیار سبک هستند، ورزشکار 90 دقیقه برای پیروزی یا گریز از شکست تلاش می کند

گرچه مسابقات سنگنوردی بسیار جذاب است، اما سنگنورد برای آنکه توان شرکت در مسابقات را داشته باشد ناگزیر است تمرینات سختی را در سالنها یا طبیعت داشته باشد که به مراتب خشنتر از محیط مسابقات سنگنوردی است. برترین سنگنوردان در مسابقات تنها مجاز به سه یا چهار بار تلاش هشت دقیقه ای هستند، تازه این در شرایطی است که نفر به فینال یا سوپر فینال برسد و از همه وقت خود استفاده کند
اما در طبیعت یک روز کامل کاری، یا در سالن ساعتها تلاش در انتظار سنگنورد است و این بر خطرات چه محیطی و چه آسیبهای جسمانی می افزاید
درست است برای جلب نظر دیگران به سوی سنگنوردی باید تلاش نمود و با کم خطر دانستن این ورزش سایرین بویژه خانواده ها را تشویق به تماشا یا روی آوردن به این ورزش کرد، اما نباید با هر تحقیقی خودمان را گول بزنیم

قضاوت با شما

بهمن می آید

داستانی واقعی از یک نجات یافته

حادثه ای که در آغوش کشیدن خدا را برای چندمین بار برایم تداعی می کرد . اشتباهاتمون بسیار آشکار بود ، هوای خراب ، منطقه بهمن خیز ، بریدن بهمن ، امید وارم که شما اشتباهات مارا تکرار نکنید

........ادامه

برای خواندن

بیستون را عشق کند

آپارتمانهای کله قندی

سقوط بر اثر پارگی صندلی

فرسودگی صندلی صعود
تاد اسکینر از پیشگامان دیواره نوردی در آمریکا در اواخر اکتبر پس از گشایش مسیر بر روی برج لنینگ در یوسیمیتی و در بازگشت هنگام فرود در حالی کشته شد که مرگش بسیاری را به تفکر واداشت
در بررسیهای به عمل آمده عنوان شد مرگ وی بر اثر پارگی صندلی صعودش بوده
هیوت همنورد تاد می گوید: صندلی تاد واقعا کهنه و فرسوده بود، من این را از چند روز قبل هم به او متذکر شده بودم. این موضوعی بود که از قبل من را نگران کرده بود
او می گوید: خود تاد اسکینر نیز به این موضوع واقف بود، او چند صندلی جدید را سفارش داده بود اما آنها هنوز به دستش نرسیده بودند
هیوت می گوید: به حلقه جلوی صندلی پس از آنکه تاد به شکلی ناگهانی بر روی آن وزن آورد شک وارد شد. من کاملا مطمئنم این مسئله مهمترین عامل سقوط تاد از فاصله 150 متری بود
او می گوید: این حادثه مرا به یکباره منقلب نمود و توانائیم را از دست دادم. شک بزرگی بود و من تنها شروع به کنترل لوازم و تجهیزاتم نمودم، در آن لحظه نمی دانستم چه اتفاقی موجب سقوط تاد شده و قصد داشتم از تکرار آن برای خودم جلوگیری کنم. به سرعت تمام فرود رفتم، گرچه هیچ امیدی به زنده بودن تاد نداشتم
ساعت 4 بعد از ظهر پیکر تاد در پائین دیواره توسط گروه امداد پیدا شد، در حالی که صندلی صعود وی متلاشی بود اما می شد تشخیص دادعلت اصلی پارگی حلقه جلوی صندلی است

نقل از
ukclimbing.com

لازم به ذکر است تاد اسکینر کوهنورد 47 ساله آمریکایی از پیشگامان دیواره نوردی و صعودهای آزاد آمریکا بر روی دیواره های بلند بود. او سابقه گشایش مسیر و صعود آزاد بر روی دیواره ها در 26 کشور دنیا از آمریکا و کانادا تا قراقروم پاکستان، مالی و کنیا را داشت

در همین ارتباط

Bouldering World Cup

مسابقات بلدرینگ قهرمانی جهان - مسکو

نتایج مسابقات

فاتحان کلنگ طلایی آسیا

برندگان کلنگ طلایی آسیا
دنیس یوروبکو و سرگی ساموئیلوف کوهنوردان پر توان قزاق از سوی برگزارکنندگان نخستین مراسم اهدای کلنگ طلایی آسیا به خاطر صعود مسیر جدید بر روی جبهه شمال شرقی ماناسلو برگزیده شدند

این مراسم که در نوع خود در آسیا برای نخستین بار و از 8 تا 11 نوامبر برگزار می شد، دو کوهنورد قزاق را برای صعود 4 روزه خود از مسیر جدید به ماناسلو شایسته این عنوان تشخیص داد. این دو همچنین در این مراسم فیلمی را تحت عنوان 5 رویای ماناسلو به زبان انگلیسی به نمایش در آوردند
این دو کوهنورد قزاق، سال گذشته نیز در میان کاندیداهای کسب کلنگ طلایی دنیا در فرانسه به خاطر صعود مسیر نو بر روی جبهه جنوب غرب برودپیک بودند، اما به رغم شایستگی از دریافت آن عنوان باز ماندند. این در حالی بود که در فصل 2005 صعود مسیر جدید برودپیک تنها صعود انجام شده بر روی این کوه به شمار می رفت
اما فاتحان آمریکایی این عنوان استیوهاووس و وینس اندرسون برای گشایش مسیر نو بر روی جبهه سخت روپال در نانگا باربات کلنگ طلایی را ربودند، که البته این صعود در شرایط مناسب آب و هوایی صورت گرفت بود. ضمن آنکه استیو در تابستان 2004 نیز بر روی این جبهه تا ارتفاع 7500 متری بالا رفته بود و شناخت کافی از این مسیر داشت
زمانیکه هیئت داوری (از جمله استفان ونبلز) آراء خود را به نفع کوهنوردان آمریکایی به صندوق انداختند، برخی از کوهنوردان و مطبوعات این انتخاب را سیاسی خواندند. اما دنیس و ساموئل به این مسئله اهمیت نداده عازم ماناسلو شدند
برگزار کنندگان مراسم کلنگ طلایی آسیا موسسه کره ای "مردان و کوهستان" و همچنین "مجله مونتین" فرانسه بودند- مجله مونتین جزو برگذار کنندگان مراسم کلنگ طلایی دنیا در فرانسه نیز می باشد
لازم به ذکر است تیم کره ای فاتح تالایی ساگار 6904، و تیم ژاپنی که موفق به گشایش مسیری نو بر روی دندان شکسته در آلاسکا گردید نیز از دیگر کاندیداتورهای کسب گلنگ طلایی آسیابودند
منبع
http://www.mounteverest.net/news.php?news=15278
http://www.mountain.ru/eng/news/

در همین رابطه

ماناسلو مسیری نو

برترین کوهنوردان آسیا انتخاب خواهند شد

کلنگ طلایی آسیا

برترین کوهنوردان آسیا انتخاب خواهند شد

دنیس یوروبکو و سرگی ساموئیلوف به بخاطر صعود ماناسلو از مسیر جدید به عنوان یکی از کاندیداهای کسب کلنگ طلایی آسیا برگزیده شدنداما کوهنوردان قزاق در این راه تنها نخواهند بود، تیم کره ای فاتح تالایی ساگار 6904، و تیم کوهنوردی ژاپن که موفق به گشایش مسیری نو بر روی دندان شکسته در آلاسکا گردید نیز از دیگر کاندیداتورهای کسب گلنگ طلایی آسیا می باشند
این انتخابات توسط موسسه کره ای "مردان و کوهستان" و همچنین "مجله مونتین" فرانسه صورت می گیرد
لازم به ذکر است تیم دو نفره قزاق توانسته بود در 8 می 2006 مسیری نو را در جبهه شمال شرق کوه ماناسلو 8163 متر به سبک آلپی گشایش نماید. آنها همچنین پیش از این صعود توانسته بودند دوره هم هوایی خود را با صعود قله از مسیر عادی کوه به انجام برسانند، که این صعود پس از سه سال ناکامی کوهنوردان در فتح ماناسلو صورت می گرفت
این دو کوهنورد پرتوان همچنین در سال 2005 نیز پس از گشایش مسیر نو بر روی برودپیک نامزد کلنگ طلایی دنیا شده بودند
در آوریل 2006 نیز کاتسوداکا یوکویاما و فومیتاکا ایچی مورا کوهنوردان ژاپنی مسیری نو را بنام "پیش از طلوع" به طول 1000 متر(23 طول طناب) در جبهه شمالی کوه دندان شکسته در آلاسکا گشوده بودند
در سپتامبر 2006 نیز جو ایون سو 36 ساله و یو سانگ بیوم 29 ساله بعنوان نخستین کوهنوردان کره ای و سومین تیم فاتح کوه تالایی

ساگار 6904 موفق به فتح آن شدند. این صعود از یال شمالی کوه صورت می گرفت

منبع

http://www.mounteverest.net/news.php?news=15265

جی پی اس کوهها

در آرزوی فتح 8000 متری ها

در آرزوی فتح 8000 متری ها
زمانیکه کوه نوردان ژاپنی در اوایل اکتبر بر فراز کوه مانسلو ایستادند، شرپایی پر توان آنها را در حمل بار و ثابت گذاری مسیر همراهی می کرد. وی سراپ جانگبو نام داشت، شرپایی که با صعود ماناسلو به نهمین 8000 متری خود دست پیدا کرده بود. در واقع ماناسلو سومین هشت هزار متری جانگبو طی یکسال گذشته بود، زیرا او در تابستان قله گاشربروم دو را به همراه اطریشی ها و در پنجاهمین سالگرد نخستین صعود این کوه فتح نمود و همچنین در بهار گذشته به همراه پارک یونگ سوک فاتح 14 قله 8000 متری و نخستین فاتح گراند اسلم کوه نوردی توانسته بود اورست را از جبهه شمالی صعود و از مسیر جنوبی فرود آید
البته پیشتر سراپ یکبار دیگر نیز توانسته بود اورست را فتح نماید، ضمن آنکه او قلل کانچن چونگا99 به همراه پارک، آناپورنا2002، شیشاپانگما99 از مسیر جنوبی، دائولاگیری (در صعود این کوه تردیدهایی وجود دارد)دوهزار و پن، چوآیو(2 بار) 2001و2004، لوتسه(2 بار) 2001 و 2002، کی2 (2 بار) دوهزار و یک و 2000 را فتح نموده بود، کاری که برای اغلب هیمالیا نوردان آرزو به شمار می آید
اما این تنها بخشی از خواسته های این شرپای پرتوان است، زیرا او گوشه چشمی به فتح تمامی چهارده قله بالای هشت هزار متر دنیا دارد
البته شرایط زندگی سراپ طوری است که پشتیبانی خوبی از لحاظ مالی برای این کار ندارد. ضمن آنکه توانایی ایجاد ارتباط با شرکتهای سرمایه گذار نیز در او وجو ندارد. سراپ در تمامی دوران زندگیش بعنوان باربر برای گردشگران و باربری ارتفاع جهت کوه نوردان را بر عهده داشته بالاخص اغلب فعالیتهای او با تیمهای کره ای بوده
او همانند اغلب شرپاها در خانواده ای پر تعداد و در سایه کوه اورست متولد شده و اعضای خانواده او یعنی پدر و برادر بزرگترش نیز به عنوان راهنما و باربر برای شرکتهای توریستی فعالیت می کردند. او در طول زندگی تنها توانست سه سال درس بخواند.
خودش می گوید: وقتی تنها 12 سال سن داشتم برادر بزرگترم در گذشت. این حادثه غمبار ما را از لحاظ مالی نیز بسیار تحت فشار قرار داد، زیرا پدرم نمی توانست به تنهایی از پس مخارج سنگین زندگیمان بر آید
سراپ مدرسه را ترک نمود و به کاتماندو رفت تا شغلی بیابد و بدین شکل او بعنوان باربر و کمک آشپز در گروههای گردشگر مشغول به کار شد راهی که در نهایت وی را به راهنمایی ورزیده برای گردشگران تبدیل نمود
او می گوید:" در سال 1993 این بخت ایجاد شد تا بتوانم به اورست بروم، پیش از این هیچگاه در ارتفاع بالا فعالیت نکرده بودم، اما اینبار تلاش خود را کردم، در نهایت در صعود از کمپ 2 به 4 دچار حالت سرپیجه و تهوع شدم". او هیچگاه بخت قرار گیری در تیم حمله را نیافت اما توانست با بردن شربت برای تیم حمله خود را به کمپ 4 برساند. در بازگشت از کمپ 4 بدلیل ضعیف بودن کفشهایش باپای یخزده به کمپ 2 آمد و اگر کوهنورد زن همراهش به وی جوراب نمی داد شاید وضعیت پاهایش بسیار ناگوار می شداو از این برنامه درسهای زیادی آموخت و توانست تا سال نود و هشت حدود 30 تا 35 قله را صعود نمایداما یک سال بعد نخستین 8000 متری سراپ کوهی کوتاهتر از کانچن چونگا سومین قله 8000 متری دنیا نبود، او این کوه را به همراه پارک فتح نمود و یکسال بعد به همراه کره ایها به پاکستان رفت تا کوه کوهها کی 2 را فتح نماید. سراپ در سال 2001 باز هم به کی 2 رفت تا اینبار نیز به همراه پارک این کوه را فتح نماید. این چهاردهمین فتح پارک بر روی 8000 متریها بود، اما آنها در بازگشت از قله یکی از اعضای خود را از دست و تیم بسیار غمگین به اسلام آباد بازگشت
پس از این صعود سراپ توانست آناپورنا، لوتسه، چوآیو و اورست را نیز صعود کند. در سال دو هزار و پنج او به همراه تیمی از کوهنوردان کره به دائولاگیری رفت و اگرچه خبر از صعودشان به قله دادند اما سایر کوهنوردان حاضر در منطقه صعود ایشان را تکذیب نمودند
در بهار 2006 سراپ به همراه پارک به اورست آمد.آنها توانستند بعنوان نخستین تیم قله را از جبهه شمالی فتح نمایند و با تراورس کوه از سمت جنوبی بازگردند.
او می گوید:" در ساعت 30 دقیقه بامداد روز 11 می کمپ سوم جبهه شمالی را به قصد قله ترک نمودیم و توانستیم در ساعت 11 صبح بر فراز قله بایستیم". او ادامه می دهد: پس از 30 دقیقه دعا برای صلح جهانی قله را به سمت مسیر جنوبی ترک نمودیم. مسیر جنوبی هنوز هیچ صعودی نداشت و ما بدون وجود طنابهای ثابت خود را به گردنه جنوبی رساندیم، کاری که زمان زیادی را به خود اختصاص داد
آنها در تاریکی و زیر نور چراغ های پیشانیشان به گردنه جنوبی رسیدند، و بدلیل نداشتن چادر مجبور شدند راهشان را تا کمپ سوم ادامه دهند. در نهایت در ساعت 2 بامداد تیم به کمپ سوم در جبهه جنوبی رسید. آنها بسیار خسته بودند و در چادر سایر تیمها به خواب رفتند. تیم با خستگی شدید و کوربرفی خود را به کمپ دوم و نهایتا کمپ اصلی رساند
اگر پشتیبان داشته باشم، هر کاری برایم امکان پذیر است
او می گوید: از سال 2001 صعود 14 قله 8000 متری را بعنوان هدف در نظر گرفتم. اما تامین هزینه ها برایم بیشتر به رویا می ماند. خانواده ام نیز توان پشتیبانیم را ندارند

صعود به تمامی 8000 متریها در ذهن کمتر شرپایی جای دارد و اغلب آنها ترجیح می دهند با افزایش تعداد صعودهای خود به اورست در ذهن صاحبان شرکتهای تجاری و کوهنوردان خارجی جای گیرند تا کسب درآمد بالایی داشته باشند. اما سراپ اینگونه فکر نمی کند. او برای تمام کردن صعودهایش می باید به قلل برودپیک، نانگاپاربات، گاشربروم یک، و ماکالو ( و احتمالا دائولاگیری) برود. کاری که از نظر کوهنوردی برای این شرپای جوان چندان دشوار نیست اما نیاز است تا سایر کوهنوردان خارجی وی را در دستیابی به این هدف یاری دهند

جزیره اسبها

جزیره اسبها

در سيلي كه در اواخر هفته گذشته در هلند جاري شد، حدود صد اسب كه در تپه‌اي به دام افتاده بودند، نجات يافتند

......ادامه

س مثل سرخ

س متل سرخ

عکس از فارس