اسمش
کورشونوف بود خیلی سن و سال داشت،
کازبک ولیوف - رئیس فدراسیون کوهنوردی قزاقستان- می گفت مربیم بوده و بهش خیلی احترام می گذاشت. مهندس بازنشسته صنایع فضانوردی روسیه بود. متولد سی و یک آگوست هزار و نهصد و سی و پنج و در هجده، نوزده سالگی کوهنوردی رو شروع کرده بود، یعنی خیلی سن و سال دار بود. کازبک ماهارو بهش سپرد تا برای هم هوایی یک قله سه هزار متری رو اطراف کارکارا صعود کنیم. وقتی راه افتاد دیگه بهش نرسیدیم تا اینکه روی قله دیدیمش. فرم راه رفتن و دست و بال کشیدش من رو یاد خدابیامرز آقا فریدون می انداخت. برای همین بهش می گفتیم اسماعیل زاده. همه قله های منطقه رو می شناخت. می گفت 7 بار نشان
ببر پامیر رو گرفته و این یعنی 7 بار صعود
پوبدا که به عنوان یکی از قدرترین قله های دنیا شناخته میشه. کازبک هم اون رو ببر صدا میزد
قرار بود به عنوان راهنما کره ایها رو روی
خان تنگری همراهی کنه. بهمون گفت هرجای کار کم آوردید دنبال من راه بیفتید. کورشونوف در سال 1999 برای اولین بار به هیمالیا رفته بود و در سن 64،5 سالگی
اورست رو صعود کرده بود
صبح روز 12 مرداد بود که خسته و کوفته از اطاق برفی زدیم بیرون خندون جلوی در بهمون تبریک گفت آخه دیروز حدود ساعت شش بعد از ظهر قله رو صعود کرده و 2 صبح به کمپ سه برگشته بودیم. می گفت توی کمپ اصلی همه نگرانتون بودند. قرار بود باهاشون تماس بگیرید و خرابی هوا باعث نگرانیشون شده بود. ما به کمپ اصلی برگشتیم و کورشنوف به همراه یکی از کره ایها روز بعد به سمت قله رفت. زمانی اونها را توی کمپ اصلی دیدیم که بالگرد اومده بود ما رو به کارکارا برگردونه. کارت پستالی از دماوند رو به رسم یادبود بهش دادم و خداحافظی کردم. بیرون سرگی کوهنورد جوانی که سال قبلش برای صعود زمستانی دماوند اومده بود ایران صدام کرد. گفت میشه یکی از اون کتریهای کوهنوردیتون رو به کورشنوف بفروشید
از خودم خجالت کشیدم. سه ست کتری و قابلمه هاش رو از کیسه بار در آوردیم و به عنوان هدیه بهشون دادیم
حالا یعنی بهار 2006 کورشونوف میره تا در 71 سالگی باز هم اورست رو فتح کنه اونهم بدون شرپا و شاید باز هم بدون اکسیژن براش آرزوی سلامتی و توفیق داریم
.jpg)
