حادثه در لوكلا

حادثه در لوكلا
بر اثر سقوط هواپيماي حامل جهانگردان در نزديكي دهكده لوكلا در روز 8 اكتبر متاسفانه 18 تن از جمله 14 آلماني، 2 استراليايي و 2 نپالي جان باختند و تنها خلبان پرواز از اين حادثه جان سالم به در برد.
اين حادثه در شرايطي به وقوع پيوست كه هواپيما از كاتماندو براي انتقال جهانگردان به مقصد لوكلا راهي شده بود و در زمان فرود بر روي باند دچار حريق گرديد و سقوط كرد. گزارشهاي رسيده حاكي است خرابي هوا از عوامل تاثيرگذار در وقوع اين حادثه بوده است.
فرودگاه لوكلا در 60 كيلومتري كوه اورست قرار دارد و مبدا راهپيمايي به مقصد كمپ اصلي اين كوه به شمار مي آيد.
منبع:
http://abcnews.go.com
در همين ارتباط
سقوط بالگرد

انسان و طبيعت

انسان و طبيعت
مجموعه انسان و طبيعت چند ماهي است صبحهاي جمعه از شبكه 5 سيما پخش مي شود.

در اين مجموعه بير گريلز ماجراجوي انگليسي با سركشيدن به نقاط مختلف و ناشناخته زندگي در شرايط سخت را آموزش مي دهد. در اين مجموعه اين فرد ورزيده با سركشي به كوهها، صحراها، دريا و درياچه ها، آنچه را براي بقا در طبيعت نياز است به نمايش در مي آورد. شايد ساعت پخش نامناسب اين مجموعه (صبحهاي جمعه) بزرگ ترين نقطه ضعف آن باشد.

لازم به ذكر است بير گريلز كوهنورد و ماجراجوي 34 ساله انگليسي در سال 1998 موفق به صعود قله اورست گرديد. وي در آخرين حركت ماجراجويانه خود با گلايدر بر فراز اورست پرواز كرد. ديدن مجموعه انسان و طبيعت را به تمامي علاقمنداني كه جمعه ها در منزل به سر مي برند توصيه مي كنم.

سايت بير گريلز

http://www.beargrylls.com

بيرگريلز در ويكيپديا

http://en.wikipedia.org/wiki/Bear_Grylls

بلندترين زباله گاه زمين

بلندترين زباله گاه زمين

كشور نپال در سال‌هاي اخير تلاش كرده است معضل انبوه زباله در اورست را با طراحي سيستم پولي ويژه‌اي مهار كند. بر اين اساس هر كوهنورد مي‌بايد قبل از صعود تعداد كپسول‌هايي را كه با خود حمل مي‌كند اعلام كند.از سال 2005 طبق قانون كشور نپال، زباله‌هاي اورست به درون دره منتقل مي‌شود لذا هيات‌هاي تحقيقاتي اورست پيش از حركت علاوه بر ذكر تعداد كپسول‌هاي خود ملزم به پرداخت مبلغي پول به‌عنوان وثيقه هستند كه در پايان پس از انتقال زباله‌ها به درون دره بازگردانده مي‌شود. علاوه بر آن نپال به كوهنوردان پيشنهاد داده است به جاي استفاده از ظروف پلاستيكي و شيشه‌اي از كانتينر‌هاي فلزي كه در خود اين كشور بازيافت مي‌شوند استفاده كنند. هر ساله گروه‌هاي اعزامي به اورست به‌منظور جمع‌آوري زباله‌هاي اين كوه اقدام به قرعه‌كشي مي‌كنند. تيم اعزامي ژاپن در 8 سال گذشته بيش از 9 تن زباله از اورست جمع‌آوري كرده است.

ادامه مطلب

نخستين سقوط آزاد بر فراز قله اورست

نخستين سقوط آزاد بر فراز قله اورست

ايرنا- سه ماجراجو از انگلستان، نيوزيلند و كانادا، پس از پرش از ارتفاع نه هزار متري، به مدت يك دقيقه برفراز كوه اورست سقوط آزاد انجام دادند.
برنامه ريزي براي انجام اين سفر ‪ ۱۵‬سال طول كشيد و براي هر كدام از اين سه نفر ‪ ۲۴‬هزار دلار هزينه دربرداشت.
پس از انجام پرش، خانم هالي باج، انگليسي، يكي از سه نفري كه در اين پرش شركت داشت، با بيان اينكه اين پرش يك دقيقه طول كشيد، گفت: بزودي ‪ ۲۹‬نفر ديگر از اعضاي اين گروه چتربازي كار مشابهي را انجام خواهند داد.
پرش‌كنندگان مجبور بودند از تجهيزاتي براي تنفس، چترهاي نجات ضخيم، لباس هاي ويژه‌اي استفاده كنند كه به آنها امكان دهد در دماي زير صفر درجه سانتي گراد و غلظت بسيار پايين هوا سقوط آزاد و سپس چتربازي در ارتفاع بالا را انجام دهند.
سقوط آزاد معمولا از ارتفاعي در حدود چهار هزار متر انجام مي‌شود كه درآن پرش‌كننده بسته به زاويه سقوط با سطح زمين، مي‌تواند به سرعتي نزديك به ‪ ۳۰۰‬كيلومتر در ساعت دست يابد.
سايت اصلي گروه
در همين ارتباط

نخستين فرود با چتر در دامنه هاي اورست

اسطوره شكني

اسطوره شكني

مرداد 86،
مجسمه اي از زنده ياد امير صياد شيرازي با صرف هزينه اي گزاف، بالغ بر دهها ميليون تومان (برابر با هزينه ساخت مجتمع بارگاه سوم دماوند) ساخته و توسط گروهي از سربازان بر بلنداي كوه دماوند به يادگار نهاده شد. انتظار سازندگان اثر آن بود كه صعود كنندگان قله هر يك با ثبت عكسي در كنار مجسمه صعود خود را جاودانه سازند و نام امير صياد شيرازي همچون نام كهن دماوند جاودانه گردد.
مرداد 87،
اينك مي توان قطعات مجسمه را در هر سوي قله مشاهده كرد و تنها پايه هاي آن در محل قبلي بر جاي مانده و شايد اگر توان جسماني آنها اجازه مي داد آن را هم به اطراف آتشفشان خاموش دماوند پرتاب مي كردند!
بحث بر سر دشمني آن عده با نام صيادشيرازي نيست، كه همه از رشادتهاي او در دوران جنگ و دفاع مقدس آگاهند.
بحث بر سر نامانوس بودن محل قرارگيري مجسمه است!
اينكه سازندگان اين اثر زيبا بي توجه به علائق كوه نوردان و گردشگران مجسمه را درمحلي قرار دادند كه هيچگونه سنخيتي با اين مجسمه نداشت بي شك در تخريب آن نقش مهمي داشته! و بدون ترديد هدف تخريب كنندگان اين اثر مخالفت با تفكري بوده كه مجسمه را بر بلنداي ايران قرار داده! اين امر همانند آن است كه تمثالي از يك كوه نورد جان باخته را (همچون زنده ياد محمد اوراز) در داخل پادگاني نظامي بر پا نمايند! براستي برخورد سربازان و افسران و درجه داران با اين مجسمه چگونه خواهد بود؟!
كاش سازندگان اين مجسمه كه امروز قطعات آن تنها موجبات رخوت گردشگران و كوه نوردان را فراهم مي آورد پيش از اين كار اقدام به مشاوره با اهل كوه مي نمودند تا اينچنين موجب بي حرمتي به يكي از ارزشمندترين سرداران دوران جنگ نگردند و از سوي ديگر حرمت كوه اسطوره اي دماوند نيز به سخره گرفته نشود!
اينك بهتر آن است تا سازندگان اثر به همان شكل براي جلوگيري از اهانتهاي بيشتر و صد البته پاكيزه نگاه داشتن محيط مقدس كوه دماوند با صرف هزينه اي به مراتب كمتر از هزينه ساخت اثر اقدام به بازگرداندن قطعات آن نموده و البته پس از ترميم و بازسازي آنرا در يكي از محلهاي هم جنس سردار نظير پادگانهاي آموزشي نصب نمايند.
شايد با اين كار دماوند هم آسوده تر بماند.

در همين ارتباط

اسطوره ها